دانيل لرنر در نظريه  نوسازي جهان سوم ، چهار مرحله و سه تحرك اجتماعي را در توسعه اين كشورها دخيل مي داند كه به شرح زير است:

۱- شهر نشيني

۲- سواد آموزي

۳- استفاده از وسايل ارتباط جمعي

۴-مشاركت هاي سياسي و اقتصادي

لرنر سومين عامل تغيير را وسايل ارتباط جمعي مي داند و معتقد است اين وسايل به ويژه راديو و سينما مي توانند نقش "همانندجويي" (همزاد پنداري) را در ميان مردم كشورهاي جهان سوم تقويت كند و روستائيان را براي مهاجرت به شهرها تشويق نمايد.

اما بعد از شكست الگوي توسعه دانيل لرنر در كشور هاي جهان سوم (مخصوصا بعد از پيروزي انقلاب در ايران)، وي نيز در الگوي خود تجديد نظر كرد و در مقاله اي دگرگوني هاي كشورهاي جهان سوم در برخورد با ارتباطات و نوسازي را در سه مرحله از هم جدا مي كند. اين مراحل به شرح زير است:

۱- انقلاب آرزوهاي فزاينده

۲- انقلاب سرخوردگي هاي فزاينده

۳- قدرت يابي نظامي ها

سيد حسن خميني، به عنوان سخنگوي بيت امام ((شايد به دليل رد صلاحيت اشراقي))، با بيان "دخالت‌نظاميان درسياست، ازبزرگترين معيارهاي خروج جامعه از راه‌امام" حضور ايران در سومين مرحله از مراحل نظريه لرنر تائيد مي كند.http://www.tabnak.ir/pages/?cid=6244

البته به نظر مي رسد اين نظريه هنوز ناقص است. كاش آقاي لرنر به اين مسئله نيز پاسخ مي داد كه بعد از اين مرحله ، چه فرايندي صورت خواهد گرفت. البته شايد او نيز (كه قبل از انقلاب سفري نيز به ايران داشته ) منتظر تحولات داخلي ايران است تا نظريه خود را تكميل كند.

وقتي سازمان مديريت و برنامه ريزي منحل شد و فرهاد رهبر آن نامه انتقادي را به احمدي نژاد نوشت، حدس اينكه بار ديگر به اين زودي در سمتي جديد ديده شود بعيد مي نمود، اما !!! آن هم در زمان تعطیلی دانشگاه.

 

به بهانه خبر بررسی زبان بدن کاندیداهای ریاست جمهور آمریکا که توسط بی بی سی منتشر شده است. در این پژوهش پت وود کارشناس رفتارشناسی سیاسی، حرکات بدن و صورت نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا را به دقت مطالعه کرده است.
http://www.fararu.com/vglf.mdeiw6d1vpyaiwwg,..html

‌بادي لنگوئج از مباحث جذاب در ارتباطات ميان فردي و روانشناسي محسوب مي شود. هر چند در ايران بررسي هاي ميداني در اين زمينه (حداقل تا جايي كه من مي دانم) كم بوده و منابع موجود نيز بيشتر درحد ترجمه است.

فكر كردن به سوژه پژوهشي با نام "زبان بدن رئيس جمهوران ايران" نيز خالي از لطف نيست.